کارگران شرکت چوکا تالش با اشاره به وضعیت بحرانی این واحد قدیمی صنعتی، به ایلنا میگویند کاهش تولید، نبود سرمایه در گردش، بدهیهای انباشته و ضعف مدیریتی، این کارخانه را در معرض رکود و تعطیلی قرار داده است.
به گفته آنان، چوکا در حوزه تولید خمیر چوب، کارتن و مقوا از ظرفیت بالایی برخوردار است و در صورت فعالیت کامل، میتواند بخش قابلتوجهی از نیاز کشور به کاغذ و مقوا را تأمین کند، اما این ظرفیت در سالهای اخیر به دلیل بیتوجهی و نبود حمایت مؤثر بلااستفاده مانده است.
کارگران معترض میگویند حقوق و معوقات مزدی آنان از فروردین تا خرداد ۱۴۰۵ پرداخت نشده و در این مدت فقط با وعدههای مکرر روبهرو بودهاند. آنان همچنین اعلام میکنند که در اسفند ۱۴۰۴، ۲۵ نفر از کارگران این مجموعه اخراج شدهاند و این مسئله بر نگرانیهای شغلی سایر کارگران افزوده است.
کارگران همچنین با اشاره به فیش حقوقی مدیرعامل شرکت مدعی شدند دریافتی برخی مدیران با شرایط کارگران قابل مقایسه نیست و در حالی که حقوق کارگران پرداخت نشده، رقمهای بالایی به مدیران تعلق گرفته است.
به گفته کارگران، ادامه پرداختنشدن دستمزدها، فشار سنگینی بر معیشت خانوادههای کارگری وارد کرده و بسیاری از آنان در تأمین هزینههای روزمره با مشکل جدی مواجه شدهاند.
آنان میگویند اعتراضات و تجمعات این چند روز نیز در همین چارچوب و برای جلب توجه مسئولان به وضعیت بحرانی کارخانه و مطالبات مزدی و شغلی کارگران شکل گرفته است.
کارگران چوکا با اشاره به بازدید وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی از این مجموعه در ۲۷ آذر ۱۴۰۳ میگویند در آن مقطع وعده تزریق سرمایه برای احیای کارخانه داده شد، اما این وعده تاکنون عملی نشده است. به گفته آنان، در حالی که این کارخانه از زیرساخت، تجهیزات و ظرفیت تولیدی لازم برخوردار است، نبود سرمایه در گردش و بیتوجهی نهادهای مسئول مانع بازگشت آن به مدار عادی تولید شده است.
کارگران همچنین از عملکرد مدیران شرکت انتقاد دارند و میگویند مدیریت فعلی و قبلی نتوانستهاند از حقوق کارگران دفاع کنند یا برنامه مؤثری برای افزایش تولید و خروج کارخانه از بحران ارائه دهند. آنان معتقدند بیتوجهی شرکت سرمایهگذاری تأمین اجتماعی (شستا) و دیگر نهادهای مسئول، مشکلات چوکا را تشدید کرده است.
به گفته کارگران، اگر سرمایه در گردش مورد نیاز کارخانه تأمین شود، امکان بازگشت این واحد تولیدی به سوددهی ظرف مدت کوتاهی وجود دارد و میتوان علاوه بر پرداخت حقوق معوقه، روند تولید را نیز احیا کرد. آنان تأکید دارند که خواسته اصلیشان پرداخت فوری مطالبات مزدی، بازگشت کارگران اخراجی به کار، تأمین سرمایه در گردش، اصلاح مدیریت و جلوگیری از تعطیلی این واحد مهم صنعتی است.
