دنیس سیترونوویچ، رئیس سابق میز ایران در اطلاعات نظامی اسرائیل، نوشت:
به گزارش روز نو ناامیدی از این جنگ قابلدرک است. ایالات متحده خسارتهای عظیمی به ایران وارد کرده، اما تهران همچنان از دادن امتیازات اساسی سر باز میزند؛ بااینحال، این مسئله نباید تعجبآور باشد.
مشکل اینجاست که گسترش کارزار نظامی به زیرساختهای غیرنظامی و اقتصادی، به نظر نمیرسد نتیجهای راهبردی و متفاوت به بار آورد. ایران بدون شک خسارتهای اقتصادی سنگینی متحمل خواهد شد، اما به همان اندازه محتمل است که با افزایش هزینهها برای دشمنان خود پاسخ دهد.
تهران بهجای تسلیم، بهدنبال تحمیل درد و رنجی قابلمقایسه بر کشورهای حاشیه خلیج فارس خواهد بود؛ آن هم از طریق حمله به زیرساختهای حیاتی و حفظ فشار بر دو گلوگاه مهم دریایی جهان. نه تنگه هرمز بهسادگی بازگشایی خواهد شد و نه بابالمندب.
هیچ «گلوله نقرهای نظامی» برای حل چالش ایران وجود ندارد (اشاره به اینکه در داستانهای افسانهای خون آشامها با گلولههای نقرهای فورا کشته میشدند). آسیبزدن به زیرساختها ممکن است بحران اقتصادی ایران را عمیقتر کند، اما بهسختی میتوان دریافت که چگونه این اقدام بهتنهایی میتواند تهران را وادار به کنارگذاشتن منافع راهبردی موردنظرش کند.
ایران بارها نشان داده است که برای مذاکرهنکردن از موضع ضعفِ درکشده، حاضر به تحمل هزینههای فوقالعاده است.
